English

بازگشت

بزرگداشت بيژن ميرباقري

بيژن ميرباقري امسال به دو شکل در جشنواره حضور داشت. هم بخش مرور آثار يک فيلمساز اختصاص به نمايش آثار کوتاه وي داشت و هم اينکه او جزو ترکيب هيات داوران بخش مسابقه ايران بود.
عصر ديروز در نشستي که در بزرگداشت او برگزار شد، بيژن ميرباقري به سوالات حضار درباره فيلم‌هايش پاسخ داد.
بيژن ميرباقري در پاسخ به اين که فيلم «برادران اميدوار»، توقع ما را از بيژن ميرباقري براورده نمي‌کند و کمتر از تمهيدات سينمايي در آن اثري هست، پاسخ داد:«مشکل اول اين است که با انتظار فيلم را مي‌بينيد و اين به نظر من يک پديده کاذب است که کار هر فيلمساز را با کارهاي قبلي و بعدي‌اش مقايسه کنيد. بايد ببينيم اگر فيلم را بدون انتظار ببينيم چه اتفاقي مي‌افتد؟ به تفکر کارگردان نسبت به موضوع هم بستگي دارد. برخي موضوعات هستند که کارگردان نمي‌تواند در آنها دخل و تصرف کند و ارزش فيلم به آدمي است که جلوي دوربين قرار گرفته است.»
شهرام مکري فيلم «دوخواهر» ميرباقري را فيلم شاخصي خواند که در زماني ساخته شد که جريان فيلم کوتاه کمتر به فرم و تکنيک فيلمسازي توجه داشت. او تاکيد کرد که هنوز اين فيلم را به عنوان يک نمونه خوب استفاده از حرکات دوربين به هنرجويانش تدريس مي‌کند. مکري پرسش خود را اين‌گونه طرح کرد که آيا ميزانسن، تصوير در تصوير، ‌فيلمبرداري در نورکم از دغدغه‌هاي اين فيلمساز است؟
بيژن ميرباقري در پاسخ چنين گفت:«به هرحال تفاوتي ميان فيلم و سينما هست. ما همواره فيلم‌هاي خوب دنيا را مي بينيم،‌ فيلم‌هايي که جزو صندوقچه شخصي‌مان است. براي من هميشه اين مطرح است که چرا اين سينماست و فيلم من نيست؟ بعد مي‌بينم که در آن فيلم،‌ فيلمساز عناصري را درکنار هم چيده و از همه مهمتر يک متن،‌ يک متن، بارديگر تاکيد مي‌کنم يک متن سينمايي را به فيلم تبديل کرده است. اين دغدغه من است؛ رسيدن به سينمايي که همه چيزش آدم را تحت تاثير قرار دهد. «دوخواهر» و «خاموشي» را آگاهانه با اين ديدگاه کار کردم.»
 

بازگشت