English

   
   اخبار:
 

بازگشت

  28/8/84
 
 

نشست و گفت وگو: بازاریابی فیلم کوتاه

در دومین نشستی که شب گذشته در سینما فلسطین برگزار شد مسأله بازاریابی فیلم کوتاه مورد ارزیابی میهمانان این نشست قرار گرفت.
علیرضا شجاع نوری(رییس هیأت مدیره شرکت به نگر)، وحید اسفندیاری (مدیر فروش فیلم بنیاد سینمایی فارابی) و کتایون شهابی (مدیرعامل رسانه بین الملل شهرزاد) به عنوان میهمان و شیرین نادری (مدیر امور بازرگانی بین الملل انجمن) به عنوان میزبان و گرداننده جلسه حضور داشتند.
هر سه میهمان جلسه در ابتدای صحبت هایشان اعلام کردند که در زمینه بازاریابی برای فیلم کوتاه کار نمی کنند، وحید اسفندیاری دلیل این امر را این طور بیان کرد که بنیاد سینمایی فارابی متولی فروش فیلم بلند و انجمن سینمای جوانان ایران متولی فروش فیلم کوتاه است. کتایون شهابی با ذکر این نکته که تا سال پیش کار فروش و بازاریابی فیلم کوتاه را انجام می داده تأکید کرد، در حال حاضر تنها در صورتی که با یک شاهکار رو به رو شوم کار بازاریابی اش را انجام می دهم وی دلایل خود در عدم بازاریابی را چنین برشمرد: «هزینه بازاریابی فیلم کوتاه اگر بیشتر از فیلم بلند نباشد، کمتر از آن نیست و این در حالی است که به عنوان یک مرکز خصوصی هیچ گونه کمکی از دولت نمی گیرم. در صورتی که در کشورها دولت، یا امر بازاریابی دولتی انجام می شود و یا به مراکز خصوصی، کمک دولتی می شود. فیلم کوتاه بازدهی مالی ندارد و حتی هزینه ارسال و مواد تبلیغی اش را در نمی آورد. از آن طرف تلویزیون ها می خواهند ما استانداردهایی را رعایت کنیم، استاندارد تصویر و باند صدای بین المللی، از این لحاظ هم ما در مضیقه هستیم.»
پرسش بعد درباره نحوه بازاریابی بود، شهابی در پاسخ گفت: «بهترین شکل بازاریابی این است که در تمام مراحل تولید، بازاریابتان را در جریان قرار دهید. در آن صورت بازاریاب می تواند پیش از ساخت، آن را به جشنواره ها و بازارهای فیلم معرفی کند. بازاریاب همچنین برای فیلم زیرنویس و مواد تبلیغی مانند بروشور تهیه می کند، اگر زیرنویس را خود بازاریاب تهیه نکند حتماً بر آن نظارت خواهد داشت تا استاندارد باشد. یک بازاریاب همچنین باید بداند که کدام کانال های تلویزیونی فیلم کوتاه نمایش می دهند و فیلم را به آن ها معرفی کند. «شهابی نقش جشنواره ها را ویترین فیلم ها دانست که با بازاریابی که مقوله فروش فیلم است، تفاوت دارد. وی افزود: «خیلی از بازاریاب ها اصلاً در جشنواره ها شرکت نمی کنند.»
برخلاف نظر کتایون شهابی، وحید اسفندیاری که از برگزارکنندگان بازار فیلم تهران در کنار جشنواره فجر است، معتقد بود که ساده ترین، ارزان ترین و مؤثرترین راهی که می توان فیلم را ارایه داد جشنواره ها هستند. اسفندیاری به بازاریابی در جشنواره ها اشاره کرد و گفت: «معمولاً خریداران فیلم فرصت بازبینی بسیاری از فیلم ها را ندارند، جشنواره ها این فرصت را برای آن ها ایجاد می کنند که گزیده ای از فیلم ها را ببینند. از یک سوء خریداران فیلم ها همیشه از خوب و بد بودن فیلم های خریداری شده مطمئن نیستند، باز هم جشنواره ها این امکان را برای خریدار به وجود می آورند تا عکس العمل مردم را در برخورد با آن فیلم ببیند و راحت تر درباره خرید یک فیلم تصمیم بگیرد.»
علیرضا شجاع نوری که دقایقی دیر به جلسه رسید، صحبت هایش را این گونه آغاز کرد: «پیشتر به خیلی از موضوعات فکر کرده بودم که در اینجا مطرح کنم، اما از ساعت ده دقیقه به پنج تا به حال ]18:30[ در ترافیک مانده ام، پس هر کاری می خواهید بکنید و هر فرمولی که برای بازاریابی می خواهید ارایه دهید، قبلش به این فکر کنید که ترافیک نداشته باشید، چرا که ترافیک طراوت هر چیز را در نطفه خفه می کند!
شجاع نوری در پاسخ به اینکه چه تفاوتی میان بازاریابی از سوی خود کارگردان یا تهیه کننده و بازاریابی از سوی یک بازاریاب حرفه ای هست، گفت: «بازاریابی شخصی غیرممکن نیست اما روی تداوم آن نمی توان زیاد حساب کرد. وقتی شما فیلمتان را در دست می گیرید و به خریداری ارایه می دهید به هر دلیلی ممکن است فیلم را از شما بخرد، یا سماجت فروشنده یا کم رویی خریدار یا ... اما ضمانتی برای فروش دیگر آثار وجود ندارد. برخلاف ظاهر قضیه، لیست خریداران نیز محرمانه است و خریداران واقعی را فقط بازاریابی حرفه ای می شناسند.» شجاع نوری افزود: آینده سینمای مملکت در دست شماست. اگر به عرضه محصولات هم بها داده شود می توان برایش بازار تولید کرد؛ منظورم بازاری نیست که الان داریم منظورم بازارهایی مثل بازار کارتون های ژاپنی، فیلم های هندی و مجموعه های آلمانی در دنیاست. اگر به عرضه به عنوان یک تخصص و دانش نگاه نکنیم، معطل خواهیم بود.»
شجاع نوری به پیشرفت های سمعی و بصری چند سال اخیر اشاره کرد و گفت: «حالا به اینترنت رسیده ایم. در حال حاضر برخی شرکت ها به این نتیجه رسیده اند که با اینترنت به انبار کمپانی های مختلف دسترسی داشته باشند. نخستین اقدام و نظریه هم از سوی مایکروسافت و والت دیزنی ارایه شده است که شما از طریق اینترنت می توانید به انبار کمپانی والت دیزنی دسترسی داشته باشید. یا در DVDها اطلاعات بیشتری گنجانده شده، ورسیون های مختلف نمایش، راش های بیشتری از فیلم، شما حتی می توانید ورسیون خودتان از مثلاً راز کیهان را در اینترنت با نام خودشان ثبت کنید. این یعنی اینکه دیگر با آشپزخانه در ارتباط با یک رستوان و من. در این شکل، مخاطب نقش زیادی دارد در انتخاب شما ولی از طرفی آن قدر موارد ارایه شده گسترده خواهد بود که جایی برای فیلم شما نیست، آن وقت است که در کهکشان اطلاعات نمی توان به شیوه پیله وری عمل کرد.»
در مورد استانداردهای صدا و سیما عرضه آثار به مجامع جهانی اسفندیاری توضیح داد: «کپی های ما، لابراتوار ما، نگاتیو ما، دستگاه های ما، فیلمبرداری و نور ما و دوربین های ما اشکال دارند و آنها فیلم در این حد را برای پخش در تلویزیون نمی پذیرند.»

 

 

بازگشت