English

بازگشت

بیژن میرباقری، عضو هیأت داوران جشنواره؛
ما فیلم انتخاب نکردیم، فیلم ها ما را انتخاب کردند!

گروه داوری تمام فیلم ها را دیده اند و فیلم ها هم به لحاظ تکنیکی و مضمونی رشد چشمگیری داشته است و به نظر من این همت جشنواره و کسانی است که برای این مهم تلاش کرده اند و در نهایت قضاوت با دیگران است که چه گروهی تلاش بیشتری انجام داده اند.
بیژن میرباقری کارگردان سینما و عضو هیأت داوران جشنواره بیست و دوم فیلم کوتاه تهران که امسال در جشنواره نیز مروری بر آثار او هم یکی از بخش های جشنواره را تشکیل می دهد در گفت و گو با نشریه روزانه درباره تغییر نگاه فیلمسازان گفت: «برخی کلمات هستند که اهالی مطبوعات با آن ارزش گذاری می کنند؛ مثل «جسارت»، اصولاً کار کوتاه از کارهایی است که جسورانه به موضوعات نگاه می کنند، دلیلش هم این است که فیلمسازان خیلی آزادانه و بدون قید و شرط از هر جانب، فیلم می سازند، جسارت باید تعریف شود، جسارت قرار است که از سر دانش باشد یا دستاویز قراردادن موضوع ها باشد؟، اگر از سر دانش باشد می گویم جریانی که من طی چند سال اخیر با آن آشنا شده ام، جریان جسوری است و اگر از زاویه دستاویز قراردادن هر موضوعی به این جریان نگاه کنیم، باز هم این جسارت در این جریان وجود دارد چون هر موضوعی را برای فیلم شان انتخاب کرده اند.»
وی المان «مرگ» و «فقر» را جزو نکات مشترک بسیاری از فیلم های بازبینی شده عنوان کرد و افزود: «تجربه کردن در سینمای کوتاه دو قسمت است، یکی اینکه تجربه از سر دانش باشد و دیگری اینکه عده ای می خواهند کاری را انجام دهند تا بگویند فیلم ساخته ایم، که در این سینما هر دو شکل آن اتفاق می افتد، اما تجربی بودن بخش اول در فیلم های امسال به خوبی مشهود بود و این حکایت از جریانی دارد که بهتر است به آن فکر شود و آن اینکه فیلمسازی در فیلم کوتاه از جنس کاری به هر ترتیب انجام دادن به سمت تجربه از سر دانش حرکت می کند، به نوعی برای سینمایی تر کردن این اندیشه هاست و به تدریج فیلمسازی حرفه ای فیلم کوتاه، یک جریان محکمی شده است که به وجود آمده و پیش خواهد رفت، به هر حال برخی از فیلمسازان حاضر در جشنواره، رقم فیلم هایی که ساخته اند از دو رقمی ها بیشتر شده و این فرایند مثبتی برای سینمای کوتاه ما محسوب می شود.» کارگردان فیلم های کوتاهی چون «دو خواهر»، «خاموشی» و «نامه نانوشته»، سینمای کوتاه را سینمایی مستقل از جریان سینمای بلند توصیف کرد و ادامه داد: «اگر از فیلمسازانی که از کار کوتاه به ساخت فیلم های بلند روی آورده اند بپرسید که دوست دارند فیلم کوتاه بسازند، با سر برای کارکردن می آیند!, پارسال داریوش یاری، علی محمدقاسمی، وحید موسائیان همه این حرف ها را گفته اند، چون، معتقدیم که ارزش این سینما با هیچ سینمایی قابل قیاس نیست و نگرش آزاد و جوان بودن آن به این نوع سینما ارزش می دهد.»
میرباقری همچنین می افزاید:« جشنواره تهران خیلی پرشورتر از جشنواره های خارجی است، تنوع موضوعات در فیلم های جشنواره تهران به مراتب بالاتر از جشنواره های دیگر به چشم می خورد، شور و حال و تکنیک هایی که ما در فیلم ها می بینیم به نظر من هیچ کجا اتفاق نمی افتد.»
وی در پایان درباره ملاک های هیأت داوران برای آرای نهایی گفت: «اگر در مقام داور برای قضاوت قرار بگیرید، هر کس که به فیلم های گذشته اش نگاه می کند، باید ببیند که چه اتفاق احساسی برای او هنگام فیلم دیدن رخ داده، آیا ما بودیم که فیلم ها را انتخاب کردیم یا فیلم ها بودند که ما را انتخاب کردند؟، این رابطه در داوری ما هم وجود داشت، فیلم ها ما را انتخاب کردند.»

 

بازگشت