|
میردولت موسوی: دلم لک زده که
فیلم کوتاه بسازم
میردولت موسوی (مدیر دفتر سینمای
جوانان اردبیل) از جمله فیلمسازان
قدیمی سینمای جوانان ایران است،
که حدود 20 سال سابقه در زمینه
فیلمسازی دارد. ولی به علت تصدی
مسؤولیت دفتر اردبیل حدود 6 سال
است که هیچ فیلم کوتاهی نساخته
است، وی در گفت و گو با نشریه
روزانه جشنواره اعلام کرد که
امسال تصمیم دارد یک فیلم داستانی
چهار دقیقه ای بسازد و دلش لک زده
تا یک فیلم کوتاه بسازد. نشریه
پای درد دل این مدیر پرسابقه
انجمن نشست تا صحبت هایش را به
راحتی بازگو کند.
آقای میردولت موسوی امسال چند
فیلم به جشنواه فیلم کوتاه ارسال
کرده اید و چه تعداد از آنها
پذیرفته شد؟
نزدیک بیست فیلم دفتر اردبیل به
جشنواره امسال ارسال و حدود نه
فیلم انتخاب شد. حدود 12 و 13
فیلم از فیلم های ارسالی برای
انجمن سینمای جوان اردبیل بود که
سه فیلم به بخش مسابقه راه یافت و
6 فیلم دیگر، فیلم های استان
اردبیل بود، که ما به جشنواره
ارسال کرده بودیم. البته از نظر
تعداد فیلم های استان ها، اردبیل
رتبه اول را دارد. ولی این تمام
قضایا نیست و فیلم هایی بودند که
پذیرفته نشدند. حتی یک فیلمی بود
که در سه جشنواره، بهترین فیلم
انتخاب شده بود و از طرف بین
الملل هم انتخاب شده برای ارسال
به جشنواره های خارجی. ولی این
فیلم را به دلیل اینکه زمانش
احتمالاً زیاد است، دوستان در
هیأت انتخاب حوصله نکردند که
ببینند. هیأت انتخاب در حقیقت به
علت همخوانی با یکدیگر، جذابیت
هایی را که در جشنواره می توانست
باشد، از بین بردند. دوستانی که
انتخاب شدند، تا حدودی همه در یک
ردیف هستند و همه با یک سلیقه یک
شکل بودند و هیچ تنوعی دیده نمی
شود و این همخوانی تأثیر خوبی
نگذاشته و تعدادی از فیلم های خوب
را کنار گذاشتند و مشخص نیست که
چه سیاست خاصی داشتند. اگر با
تمام مسؤولین دفاتر که به جشنواره
آمده اند، صحبت کنید، اعلام می
کنند که اکثر فیلم های خوب ما در
جشنواره پذیرفته نشده اند. و جا
داشت این جشنواره که با سرمایه
دولت، برگزار می شود، هوای این
فیلمسازان را داشته باشند. زیرا
انجمن الگو است، و جایی که جوان
ها دور هم جمع می شوند و تبادل
نظر می کنند و از تجربیات یکدیگر
استفاده می کنند. و گپ دوستانه می
زنند و داشته هایشان را با یکدیگر
تقسیم می کنند. دوستان به عنوان
یک کار، به هیأت انتخاب نگاه
کردند. مثلاً صبح سر کار می روند
و طبق وظیفه یک سری فیلم را می
بینند و انتخاب می کنند. درحالی
که فیلمسازان شهرستان با عشق در
آن برف و سرمای طاقت فرسا فیلم می
سازند، و باید خودشان را در آن
فضا قرار دهند و با درکی متفاوت و
با صبر و حوصله فیلم ها را ببینند
و اگر نظر موافق یا مخالفی داده
می شود با درک درست و با وجدان
راحت داده شود.
من به عنوان مدیر دفتر سینمای
جوان اردبیل و به نمایندگی از
مشکین شهر و پارس آباد از هیأت
انتخاب توقع داشتم که فیلم هایی
را انتخاب کنند که در بدنه سینما
کاری را توانسته انجام دهد. اما
این دو روزی که فیلم ها را دیده
ام، هنوز به آن قابلیت نرسیده ام.
با توجه به اینکه من چند دوره عضو
هیأت انتخاب جشنواره فیلم کوتاه
تهران بودم، احساس می کنم یا
فرصتشان کم بوده و یا دوستان به
عنوان شغل چند روزه به قضیه نگاه
کردند، که این خیلی به نظرم
ناراحت کننده است.
در طول سال چه تعداد فیلم تولید
می کنید؟
ما در طول سال 20 فیلم DVcam
تولید داریم که از 1 به 3 قابل
ارایه است حتی در جشنواره های بین
المللی، و نزدیک به 25 فیلم
آموزشی می سازیم، آنهایی که دفعه
اول و دومشان است و هنوز به آن
تفکر و دیدگاه سینمایی نرسیده اند
این فیلم ها را می سازند و حد
مابین آموزشی و DVcam هم می آیند
یک سری فیلم های تولیدی VHS کار
می کند که دوستانی که در حد متوسط
هستند، خودشان را بالا بکشند. ما
در سال 84 تا الان حدود 20 فیلم
DVcam ، 18 فیلم آموزشی و 8 فیلم
متوسط که به صورت VHS کار می
کنند، ساخته ایم.
با توجه به اینکه این تعداد فیلم
تولیدی بودجه بسیار زیادی می
خواهد و به حتم تمام بودجه ای که
انجمن به دفتر اختصاص می دهد،
برای این همه فیلم تولیدی کافی
نیست، آیا نهادهای دیگر شهری به
شما کمک می کنند؟
ما قدیم ها یاد می گرفتیم، قلک
هایمان را می شکستیم و عیدها برای
پدر و مادرمان هدیه می خریدیم،
ولی احساس می کنم بچه های انجمن
قلک هایشان را می شکنند و با آن
یک کار فرهنگی انجام می دهند.
ستاد مرکزی یک کارهایی انجام می
دهد ولی این برای یک دفتر شهرستان
کافی نیست و با توجه به محرومیت
هایی که در اردبیل، مشکین شهر و
پارس آباد است، هزینه بیشتر لازم
است. حدود 118 هنرجو در آزمون
گرفتیم و دو کلاس 50 نفره برگزار
کردیم، اما برای همان متریال
اولیه کلی مشکل پیدا کردیم. اصلاً
دلمان نمی خواهد برای یک کشوری که
دغدغه اش کار فرهنگی و جوان باوری
است، بگوییم نه. خودمان را به
مشکل می اندازیم که جوانان بیشتری
کار کنند. ما توانستیم رابطه خوبی
با استانداری و ارشاد اردبیل
ایجاد کنیم و به تازگی با شهرداری
هم پل ارتباطی ایجاد شده است.
امیدواریم با تغییر مدیریتی که در
ارشاد اردبیل شده است، تدابیری
اتخاذ شود که مدیران فرهنگی
سینمای جوان و مرکز بتوانند در
کمال آرامش واحدهای تابعه خود را
هدایت و راهنمایی کنند و دستمان
باز باشد، تا شرمنده فیلمسازان
نشویم.
ظاهراً یک سری از فیلم های ارسال
شده به جشنواره، تولید دفتر انجمن
نیست، ولی شما آن ها را به
جشنواره ارسال کرده اید، و این
نشان از اعتبار و جایگاه انجمن در
اردبیل دارد. آیا سینمای جوان
حالت محوریتی در آنجا پیدا کرده
است.
بله، حتی در جشنواره باکو، تمام
فیلم ها را انجمن سینمای جوان
فرستاد. و تمام بچه هایی که در
اردبیل فیلم می سازند، با افتخار
می گویم که بچه های سینمای جوان
هستند و پیشتر خودمان وقتی می
بینیم که در مکان فرهنگی دیگر پلی
است، آنان را هدایت می کنیم که به
آن سمت بروند و فیلمشان را
بسازند. میان بچه های اردبیل و
انجمن یک رابطه صمیمی و خانوادگی
است. و حتی 19 فیلمی که در
جشنواره است، شاید به ظاهر تمامش
برای انجمن نباشد، ولی در کلیت
قضیه همه از یک جا و با یک محوریت
است. و همه آنان تقریباً از
سینمای جوان آموزش دیده اند و
سینمای جوان محیطی را برای
فیلمسازان فراهم می کند که
بتوانند تجربیاتشان را آنجا ادامه
دهند. و با غرور می گویم که خیلی
از بچه های سینمای جوان در حال
حاضر در تلویزیون مشغول ساخت
برنامه هستند. و با انجمن در
اردبیل توانستیم اشتغال زایی
ایجاد کنیم. فیلمبرداران حرفه ای
در استان اردبیل از خود بچه های
سینمای جوان هستند و ما در آنجا
اگر کسی بخواهد فیلم کوتاه بسازد،
و مشکلی داشته باشد، بدون هیچ
چشمداشتی، همه امکانات و
تجهیزاتمان را در اختیارش قرار می
دهیم، چون احساس می کنیم در زندگی
مان شخصیت حقیقی و حقوقی مان با
هم یکی شده و تمام لذتی که می
بریم، این است که پاگردی شویم که
جوانان با استعداد پیشرفت کنند و
بالا بروند و به جاهایی برسند که
ما افتخار کنیم و حتی وقتی بچه ها
جایزه از جشنواره ای می برند، من
بیشتر از آنها خوشحال می شوم، چون
احساس می کنم جزیی از وجود خودم
هستند. حدود 20 سال است که در
حوزه فیلمسازی فعالیت می کنم، و
حدود 6 سال است که هیچ فیلمی
نساختم و خوشبختانه کسی نگفته که
چرا فیلمی نساخته ای.
برگزاری چنین جشنواره هایی چه
محسناتی برای فیلمسازان شهرستانی
دارد؟
جشنواره یک حسنی دارد، آن هم این
است که ما دور هم جمع می شویم و
همدیگر را می ببینیم تا بعد از یک
سال فعالیت، تجربه ها و کارهایی
را که انجام داده ایم به یکدیگر
نشان دهیم. شأن فیلم کوتاه و
سینما می تواند در گرو همین
مراوداتی باشد که بین بچه ها شکل
می گیرد، واقعاً استفاده باید کرد
و به تمام جوان های علاقه مند کمک
کرد. انتظار داریم وقتی بچه ها
دور هم جمع می شوند آن هایی که با
تجربه تر هستند، به یک نوعی باید
در این دایره بیایند و داشته
هایشان را با هم تقسیم کنند. و
این خیلی زیباست که این دوستی ها
همچنان ادامه داشته باشد. امثال
بهمن قبادی ها باید دوباره با بچه
ها بنشینند و تجربیاتشان را در
اختیار جوانترها بگذارند، همان
طور که قبلاً این اتفاق افتاده
است و در کمال صداقت تمام
تجربیاتمان را در اختیار یکدیگر
گذاشته ایم.
|
