English

بازگشت

هدف فیلمسازان ما، فیلم بلند است
گفت و گو با کتایون شهابی مدیرعامل شرکت شهرزاد

خانم شهابی، یکی از گلایه هایی که فیلمسازان از بازاریابی فیلم های کوتاه دارند این است که درصد بسیار کمی از پروسه بازاریابی مراکز خصوصی نصیب فیلم کوتاه می شود چرا؟
- ببینید متاسفانه نمایش فیلم کوتاه در دنیا از مد افتاده است. فیلم کوتاه فقط خوراک تلویزیون هاست چرا که فیلم کوتاه درآمدی ندارد و در حال حاضر کشورهای کمی هستند که مبادرت به نمایش فیلم کوتاه قبل از فیلم بلند می کنند. حتی تلویزیون ها هم ترجیح می دهند که روی فیلم بلند سرمایه گذاری کنند تا بتوانند به خاطر آن تبلیغ بگیرند. این درحالی است که در کشورهای اروپایی به ساخت فیلم کوتاه سوبسید تعلق می گیرد اما در کشور ما به فیلم بلند هم سوبسید تعلق نمی گیرد!
گذشته از همه این مسائل از این سو هم که به قضیه نگاه کنیم، ما به عنوان یک شرکت عرضه آثار، برحسب دقیقه فیلم را می فروشیم، که با احتساب 30 درصد از مبلغ فروش که دست شرکت را می گیرد مبلغ ناچیزی می شود در حالی که تمام پروسه ای که برای عرضه فیلم بلند طی می شود مانند فاکس، سرویس های اینترنتی (E.mail)، ارسال فیلم؛ برای فیلم کوتاه هم انجام می شود، خب به صرفه نیست.
همه این مسائل باعث شده که شخص من، سال گذشته باز یکی دو فیلم کوتاه در برنامه کار خود داشتم که امسال آن یکی، دو فیلم را هم ندارم!

فیلم های کوتاه ما برای عرضه در بازارهای جهانی قطعا باید معیارهایی داشته باشند که مطمئنا شما بیشتر با آنها آشنایید آن معیارها چیست؟
- خب کیفیت تولیدات کشورهایی که به صورت حرفه ای کارمی کنند بسیار بالاست. تهیه کننده های آنها با این قضیه حرفه ای برخورد می کنند و از سویی نوع کارها هم بیشتر به صورت انیمیشن و عروسکی است که جذابیت بیشتر و هزینه بیشتری هم دارد. اینجا همه چیز با بودجه کم ساخته می شود، تهیه کننده ها حرفه ای نیستند، پشتیبانی پخش در کانال های تلویزیونی را هم ندارند به همین خاطر افت می کنند. در میان فیلمسازان هم ما فیلمسازان کوتاه ساز حرفه ای نداریم. در کشورهای دیگر فیلمساز 60 سال سن دارد اما صرفا فیلم کوتاه می سازد اما در اینجا بیشتر هدف فیلمسازان ما فیلم بلند است.


جشنواره فیلم کوتاه د ر این میان چه نقشی می تواند داشته باشد؟
- جشنواره های تخصصی از این دست، بیشتر حکم ویترین را دارد اما همین ویترین هم وقتی می تواند خوب باشد که تولید خوب و پخش خوبی داشته باشد وگرنه هر روز خالی و خالی تر می شود.


در چند سال گذشته بازاریابی چه درباره فیلم بلند و بیشتر درباره فیلم کوتاه افت کرده است، چرا؟
- به همان دلایلی که برشمردم اینکه تولیدات خوب نبوده اند به اضافه اینکه سیاستگذاری خوبی هم در زمینه فیلم کوتاه صورت نگرفته است. به نظر من با آنکه جایی مانند انجمن سینمای جوان می تواند در این زمینه (بازاریابی) موثر باشد، این کار باید توسط بخش خصوصی انجام شود اما برای بخش خصوصی هم سودآور نیست به همین دلیل سال به سال افت می کند.


یک فیلم داستانی مینی مالیستی
گفت و گو با ایرج کریمی کارگردان فیلم دری به خیابان

شما فیلمسازی هستید که کارتان را با ساخت فیلم کوتاه آغاز کرده اید، سه فیلم بلند موفق ساخته اید و باز ما از شما فیلم کوتاه می بینیم، مثل خیلی ها این ساخت فیلم کوتاه حکم سکوی پرتاب شما نبوده است؟
- نه به هیچ عنوان. من به عنوان یک فیلمساز همواره درباره کارهایی که می خواهم بسازم وسواس دارم. اگر ببینم ایده من در فیلم کوتاه شکل می گیرد، فیلم کوتاه می سازم. از ساخت فیلم کوتاه لذت می برم. بستگی دارد با هر قضیه چطور برخورد کنید من خب سالهاست به عنوان منتقد در نشریات سینمایی قلم می زنم، خیلی ها از همین منتقدی به عنوان سکوی پرتاب برای فیلمسازی استفاده می کنند اما برای من این طور نبوده است.

شما فیلمسازی هستید که هردو شکل کار را تجربه کرده اید در مرحله تولید چه تفاوتی میان فیلم بلند و کوتاه می بینید؟
- در مورد همین فیلم «دری به خیابان» بگویم، فیلمنامه اش را بسیار دوست داشتم و در عین حال به تولید راحت فکر می کردم. به همین خاطر لوکیشن محدودی را انتخاب کردم (آپارتمان خودم!) و با یک گروه حرفه ای کار را شروع کردم. دوستان همه حرفه ای بودند که لطف داشته اند و هنوز دستمزد نگرفته اند. آقای احمد حامد خیلی زحمت کشیدند و من به عنوان تهیه کننده هم از همه گروه تشکر می کنم و هم وظیفه دارم در نخستین فرصت دستمزدهایشان را بدهم! اما خب شرایط تولید فیلم کوتاه راحت تر است، از طرفی حس فیلمسازی کارگردان را هم ارضا می کند. فیلم های کوتاه در ایران خوش ایده ترند وایده های جذاب تری دارند.

در مرحله تولید به پروسه پس از تولید، که خب مرحله عرضه و بازاریابی و درآمدزایی فیلم، به ویژه فیلم کوتاه است هم فکر می کنید؟
- تا به حال به طور جدی فکر نکرده ام اما در مورد این کار چون نخستین تجربه تهیه کنندگی من هم هست، باید به بازاریابی آن هم بیندیشم. در این زمینه تلاش هایی هم برای نمایش در خارج از کشور انجام داده ام.

فیلم های ما برای حضور در بازارهای جهانی مجبور است معیارهایی را به لحاظ ساختاری و محتوایی داشته باشد فیلم های شما چقدر تابع این معیارهاست؟
- ببینید معیارهای جهانی معیارهای خاصی است و نوع فیلم های من به مذاق آنها خوش نمی آید. آدم های فیلم های من طبقه متوسط هستند که با قاشق و چنگال غذا می خورند، این با ایماژی که کشورهای دیگر از ایران به عنوان یک کشور جهان سوم دارند جور در نمی آید. نمی گویم فیلمسازانی که فیلم هایشان مورد توجه قرار می گیرد تصاویر نادرستی از ایران نشان می دهند اما فیلم های من فاقد این تصاویر است.


و دری به خیابان...؟
- این فیلم به لحاظ زمانی کوتاه است وگرنه به لحاظ داستانی این طور نیست، در واقع یک فیلم داستانی مینی مالیستی است.




 

بازگشت