English

بازگشت

نشستی با حضور پنج فیلمساز درباره پنج فیلم

نخستین نشست روز دوم با حضور فیلمسازان ایرانی و خارجی بخش مسابقه اختصاص داشت. در این نشست چارلی سانسونتی کارگردان فیلم «گستاخی» از کشور فرانسه، علی زجاجی کارگردان ایرانی الاصل فیلم «سه راه به سوی پدرم» از کشور آلمان، نیل بل کارگردان فیلم «و من اینجا آرمیده ام» از کشور انگلستان، نقی نعمتی کارگردان فیلم «با او» و مینو کیانی کارگردانی فیلم «میلکان» حضور داشتند.
چارلی سانسونتی فیلم خود را بیان رابطه میان هنرمندان و سیاستمداران دانست و پرخاشی که همواره از سوی سیاستمداران گریبان هنرمندان را می گیرد.
علی زجاجی درباره میزان حمایت دولت آلمان از فیلم کوتاه گفت: در کشور آلمان از این جریان بسیار حمایت و استقبال می شود. او مدارس سینمایی در آلمان را بسیار مهم دانست، اما تأکید کرد که رفتن به مدارس سینمایی برای کسانی مؤثر است که بخواهند فیلم کوتاه پرهزینه بسازند وگرنه برای ساختن یک ایده خوب نیازی به سرمایه زیاد و رفتن به مدارس سینمایی نیست.
نیل بل در تأیید حرف زجاجی گفت: لزومی در رفتن به مدرسه سینمایی نیست، اما این امر در ارتباط گیری با افراد سینمایی و تهیه کنندگان بسیار موثر است.
نقی نعمتی در پاسخ به اینکه سینمای معناگرا چیست؟ و چرا فیلم شما در بخش مسابقه معناگرا قرار گرفته است؟ گفت: هر فیلمی که تلنگری به انسان باشد و به آنها بازگشت را یادآوری کند به نظر من معناگرایانه است حال چه بازگشت به مبدا هستی یعنی خداوند و چه بازگشت به اصالت خویش باشد، و فیلم من واجد این نکات است. وی در توضیح اینکه چرا فیلم کلیشه ای به نظر می رسد، گفت که همان تم ماورایی که در فیلم معناگرایانه نهفته است تمی است که در تمام این نوع فیلم ها مشترک است فقط نحوه بیان آن فرق می کند، شاید همین تم مشترک باعث شده که فیلم کلیشه ای به نظر برسد. مینو کیانی کارگردان فیلم میلکان نیز تکرار پلان ها در فیلم خود را تعمدی دانست و آن را جزو ساختار فیلم برشمرد.

 

بازگشت