|
نیل بل، میهمان انگلیسی
جشنواره:
می خواهم فیلمم را نشان دهم و نظر
مردم را بدانم
نیل بل، فیلمساز انگلیسی و سازنده
فیلم کوتاه «و من اینجا آرمیده
ام» که در بخش مسابقه معناگرای
جشنواره حضور دارد، بامداد دیروز
به تهران آمد و پس از اندکی
استراحت، به سینما فلسطین رسید و
در آنجا، فرصتی پیش آمد تا با وی
گفت و گویی کوتاه داشته باشیم.
وی در آغاز درباره فعالیت هایش
گفت: من الان از روسیه می آیم و
قرار است به برلین و استونی هم
بروم. گاه به دلیل مسافرت هایم،
نمی دانم که واقعاً از کجا هستم.
فیلمم را بریتیش کانسل به جشنواره
فرستاد و این هم نکته ای بود برای
من که در بخش معناگرای جشنواره
گنجانده شده است.
بل درباره سنش، با کمی مکث گفت:
43 ساله هستم. البته بگویم که
تاکنون به این موضوع فکر نکرده
بودم.
فیلم هایی که این فیلمساز انگلیسی
ساخته، سه فیلم کوتاه است و هم
اکنون یک فیلم کوتاه و یک فیلم
بلند را در دست ساخت دارد. مدتی
به ساخت تبلیغات بازرگانی برای
شبکه چهار انگلستان مشغول بود. یک
مستند هم برای این شبکه ساخته که
نامزد عنوان بهترین فیلم مستند در
جشنواره BAFTA (اسکار انگلیس) شد.
در تعدادی فیلم مستند، داستانی،
تجربی و بلند هم کار کرده است. یک
مستند هم در جشنواره حقوق بشر در
بولونیا در ایتالیا دارد و البته
اظهار داشت: شغل اصلی من
کارگردانی نیست، من معمارم.
نیل بل که معتقد است اندیشه انسان
در زندگی باید جوان باشد و در
چنین موقعیتی، سن اهمیتی ندارد،
درباره ترجیح فیلم کوتاه یا بلند
گفت: بستگی به موضوعی دارد که به
آن فکر می کنید. شاید این موضوع
اقتضای یک برنامه رادیویی را
داشته باشد و شاید هم فیلم بلند
یا کوتاه. موضوع به شما می گوید
که فیلم 5 تا 10 دقیقه ای بسازید
یا یک فیلم بلند 90 دقیقه ای.
وی درباره نمایش فیلم هایش گفت:
برای من، نمایش فیلم مهم است. من
می خواهم فیلم را به همه مردم
دنیا در هر جا نشان دهم. برای
همین، آن را به توزیع کننده می
دهم. در انگلستان، توزیع کننده
فیلم وجود دارد و گاه سخت است که
یکی از آنها را انتخاب کنید تا
فیلمتان را پخش کنند. اما وقتی
مردم فیلم را دیدند، بسیار مشتاقم
که نظرشان را بدانم. یک فیلم که
در جشنواره ای نمایش داده می شود،
کارگردانش را به عنوان کسی می
شناساند که حرفی برای گفتن و
توانایی ساختن فیلم را دارد. این
فیلم من را یک توزیع کننده در
لندن، توزیع می کند.
این فیلمساز انگلیسی افزود:
تاکنون فیلمی از من، جایزه ای
نبرده است. مثلاً فیلمی از من در
کلن یا در ایتالیا بود. در
ایتالیا، چون فیلم را در سئانس
های بعدازظهر گنجانده بودند، مردم
بسیاری آن را دیدند و از آن
استقبال کردند و فیلم برگزیده
تماشاگران شد. البته مشخص است که
با وجود تعداد بسیاری فیلم در
جشنواره ها، تعداد اندکی برنده
جایزه می شوند.
نیل بل در پایان گفت: من فیلم های
کیارستمی و مخملباف و به خصوص
فیلم «سیب» سمیرا مخملباف را دیده
بودم و به همین علت دوست داشتم به
ایران بیایم و با فیلمسازان
ایرانی صحبت کنم. نکته جالب برای
من، حضور در ایران و ارتباط با
مردم و دیدن فیلم های ایرانی است.
|
