|
نسل امروز بیشتر تمایل به
تماشای فیلم کوتاه دارد
گفت و گو با مونتسرات گیویو والز
(داور بین الملل)
مونتسرات گیویو والز (داور بین
الملل دهمین جشنواره بین المللی
فیلم کوتاه تهران) است.
وی فارغ التحصیل رشته هنر از
دانشگاه بارسلون با گرایش تاریخ
سینماست. پس از گذراندن دوره
آموزشی بازسازی و مطالعات
تکنولوژیک در خانه جورج ایستمن
(1993)، موفق به اخذ مدرک بازسازی
فیلم از وزارت فرهنگ و آموزش
بارسلون در سال 1997 گردید.
مونتسرات گیویو والز، عضو هیأت
مدیره جشنواره فیلم Huesca و
نماینده این جشنواره در اتحادیه
هماهنگ کننده جشنواره های فیلم
های کوتاه اروپا (FCFF) و عضو
هیأت اجرایی این اتحادیه در سال
های 2003 – 2005 بوده است.
والز، همچنین، مدیریت جشنواره
فیلم بومی آمریکا را در سه بخش در
مرکز فرهنگ معاصر بارسلون، از سال
های 1998 تا 2002 برعهده داشته
است.
در پرونده کاری وی، می توان به
تهیه فیلم «چه کسی والتر بنجامین
را کشت؟» برای یکی از شبکه های
تلویزیونی کاتالان (منطقه
بارسلون) در سال 2004، اشاره کرد.
مونسترات گیویو والز در گفت و
گویی با نشریه روزانه جشنواره در
خصوص کارهایی که انجام داده، گفت:
تا به حال در مقام کارگردانی
فیلمی نساخته ام و فقط تهیه کننده
فیلم بودم. علت اینکه وارد کار
سینما شدم، این بود که تاریخ هنر،
گرایش تاریخ تصویری را خوانده ام
و به صورت تکنیکی و تخصصی وارد
کار شدم. و علاقه من به هنر بدین
سبب است، که بخشی از انسانیت و
وجود انسانی را به نمایش می گذارد
و نشان دهنده زندگی و درونیات یک
انسان است و این موضوع را برایم
جذاب می کند.
من از ده سال پیش در جشنواره وسکا
استخدام شدم. وسکا شهر کوچکی است
در دامنه کوه های پیرنه در
اسپانیا. ابتدا با عنوان منشی
داوران در جشنواره وسکا استخدام
شدم، دو سال پیش به من پیشنهاد
کردند که وارد هیأت مدیره بشوم و
من قبول کردم. جشنواره وسکا یک
جشنواره قدیمی است و امسال سی و
سومین سالش را جشن گرفتیم. از سوی
جشنواره به اکثر کشورهای اروپایی
فرستاده شدم، چون فقط من هستم که
به انگلیسی تسلط دارم. ما در
جشنواره سه بخش داریم. بخش بین
الملل، بخش ملی و بخش کشورهای
حوزه مدیترانه و ایبریایی، زبان
که هم پرتغالی و اسپانیایی صحبت
می کنند و هم آمریکای لاتین.
من در هیأت انتخاب بخش بین الملل
جشنواره وسکا هستم. جشنواره وسکا
یک بخش جنبی دارد که بخش مرور
است. و سه جایزه و سه یاد بود
دارد. جایزه لوییس بونوئل، که
جایزه به کسی داده می شود که
سابقه زیادی در فیلمسازی دارد.
و جایزه شهر وسکا که تعلق می گیرد
به یک فیلمساز جوان که سابقه
ارزشمندی در ساخت فیلم دارد.
و جایزه سوم جایزه شهر وسکا برای
فیلمسازان کوتاه، که مروری بر
آثار یک فیلم ساز کوتاه داریم و
جایزه را به او می دهیم. این
ساختمان و استخوان بندی جشنواره
وسکا است.
علت نام گذاری جایزه ای به نام
«شهر وسکا»، یعنی نهادهای اجتماعی
و فرهنگی شهری در برگزاری جشنواره
دخالت دارند؟
موقعی که هسته اصلی این جشنواره
شروع به کار کرد یک سری علاقه
مندان دور هم جمع شدند و مستقلاً
فعالیت کردند. و به دلیل خواست آن
ها بود که جشنواره شروع به کار
کرد، و در طی سالیان از طرف وزارت
فرهنگ، ادارات محلی، شهرداری و
وزارت کشور حمایت شد. در سال 1973
وقتی جشنواره شروع به کار کرد، دو
سال قبل از مرگ فرانکو بود. و اگر
متوجه باشید در آن زمان کشور
اسپانیا بسیار تشنه بود، برای
انجام چنین کارهای فرهنگی و هنری.
کنار جشنواره یک قسمتی وجود دارد
با عنوان نگاه به فیلم های یک
کشور خاص که سال به سال تغییر می
کند و همچنین ما از کسانی که مرور
می گذاریم، کتاب هم چاپ می کنیم.
در کنار جشنواره مان، نمایشگاه هم
برگزار می کنیم و مثلاً سال گذشته
نمایشگاه پوستر داشتیم از فیلم
های معروف اسپانیولی.
معمولاً چه تعداد فیلمساز و
میهمان به جشنواره وسکا می آید. و
چه تعداد فیلم نمایش می دهید؟
حدود 150 فیلم کوتاه و بلند نمایش
می دهیم. و فقط در بخش فیلم کوتاه
است که فیلم ارسال می شود، برای
نمایش. در مابقی بخش ها فیلم ها
انتخاب می شود برای نمایش، و در
حوزه کوتاه بیش از 1000 فیلم
دریافت داریم.
و حدود 150 فیلم در کل سه بخش
نمایش می دهیم. در کل جشنواره
حدود 300 میهمان داریم. و ما
جدیداً یک قرارداد بستیم با شرکت
راه آهن که پول بلیت های میهمانان
را می دهند ما تقریباً از تمام
فیلمسازان ملی دعوت می کنیم برای
حضور در جشنواره.
از طریق بودجه و هزینه چگونه به
بالانس و توازن می رسید؟
الان خوب است، اما چند سال پیش در
بالانس هزینه ها و بودجه مان مشکل
داشتیم.
با توجه به دریافت فیلم های زیاد،
و نداشتن امکان نمایش تمام آن
فیلم ها، چه جوابی به فیلمسازانی
می دهید که فیلمشان را نمایش نمی
دهید.
در کل کار سختی است، ولی آن چیزی
که مربوط به من می شود، نصف آن
فیلم هایی است که می رسد. و کار
سختی است که تعداد زیادی فیلم می
بینیم و سعی می کنیم که فیلم های
متنوع و متفاوت و از هر دری سخنی
را انتخاب کنیم. زمانی ناراحت
کننده است که فیلم خوبی را می
بینید ولی به دلایل مختلف کمبود و
امکانات باید آن را رد کنید.
سخت تان نیست که این قدر فیلم
کوتاه می بینید.
طبیعتاً سخت مان هست و خسته می
شویم. ولی خسته می شویم. استراحت
می کنیم. و دوباره شروع می کنیم.
جشنواره فیلم کوتاه تهران را
چگونه می بیند و جایگاه جشنواره
را چگونه تصور می کنید.
جشنواره شناخته شده ای است و به
دلیل کنجکاوی بسیار علاقه مند
بودم که بیایم، ببینم چگونه
جشنواره ای است.
و چیزی که یادم رفت بگویم اینکه
در بخش اصلی فقط فیلم های 16 و 35
م . م می پذیرم. و در بخش جنبی
شاید فرمت های دیگر پذیرفته شود.
با توجه به این شرایط فکر می کنید
علت ساخت این تعداد فیلم کوتاه در
جهان چیست؟
به دلیل این که ساخت فیلم کوتاه
خیلی راحت تر است و منظورم
تکنولوژی ساخت فیلم کوتاه است.
اما دلیل اصلی آن این است که مردم
بیشتر دوست دارند داستان ببینند و
فقط منظور فیلم داستانی و
دراماتیک نیست، بلکه به راحتی
فیلمساز حرفش را بزند. نسل جدید
بسیار علاقه مند است با تصویر
ارتباط برقرار کند و بیشتر از
اینکه کتاب یا مجله بخوانند،
بیشتر دوست دارند زبان تصویر را
تجربه کنند.
باتوجه به این نظر، امکان تولید
فیلم کوتاه محدود است، با این
قضیه چه باید کرد.
شاید به این دلیل است که این قدر
جشنواره در دنیا داریم که فیلم
های کوتاه نمایش داده شود.
آیا کافی است؟
من خودم ترجیح می دهم، وقتی
تلویزیون می بینیم، فیلم کوتاه
نشان دهد و فیلم کوتاه ببینم تا
برنامه های دیگر و به نظرم هنوز
این قضیه جا نیفتاده است و احتیاج
به زمان و راه طولانی دارد.
|
