|
گفت وگو با مایک هانیکان، مدیر
جشنواره کرک ایرلند و عضو هیات
داوری بین الملل جشنواره
فیلم کوتاه، حوزه ای تخصصی با
تناقض نمایی پنهان!
جشنواره «کرک»
(cork)
ایرلند، امسال پنجاهمین دوره خود
را پشت سر گذاشت. به عبارتی این
جشنواره، از سال 1965 تاکنون،
برگزار شده است. یکی از بخش های
رقابتی بین المللی این جشنواره
مسابقه فیلم های کوتاه است که در
سال جاری شصت فیلم در آن رقابت
داشتند که فیلم های ایرانی حفره
(وحید نصیریان)، خط آزاد (نقی
نعمتی)، حیدر، یک افغانی در تهران
(بابک جلالی) هم، در این بخش
پذیرفته شده بودند. مشهورترین
فیلم دوره پنجاهم جشنواره
کرک،فیلم انیمیشن «رایان» (کریس
لندرس) برنده اسکار 2002 برای
بهترین انیمیشن کوتاه بود. در
جشنواره کرک 2005، مجموعه ای از
صد فیلم کوتاه شاخص جشنواره های
معتبر جهانی، به انتخاب منتقدان و
کارشناسان سینمایی به نمایش درآمد
و یک سمپوزیوم بین المللی فیلم
کوتاه هم برگزار شد. در این
سمپوزیوم، موضوعاتی چون؛ فیلم
کوتاه به عنوان ابزار سیاسی، به
سوی مجموعه فیلم کوتاه، تنوع
فرهنگی فیلمسازی کوتاه، طراحی
روایت در فیلم کوتاه و مرگ فیلم
کوتاه، با حضور دست اندرکاران
سینما و کارشناسان فرهنگی به بحث
گذارده شد. از مهمترین سخنرانان
حاضر در این سمپوزیوم، «جاناتان
روزنبام»منتقد مشهور آمریکایی و
ریچارد راسکین استاد دانشگاه و
پائولو مانرا منتقد سینمایی
بودند. این در حالی است که شهر
کرک در سال جاری، به عنوان پایتخت
فرهنگی اروپا تعیین شده است. و
اکنون، مدیر این جشنواره معتبر،
مایکل جوزف هانیگان (مایک
هانیگان)، به عنوان عضو هیأت
داوری دهمین جشنواره بین المللی
فیلم کوتاه تهران، به ایران آمده
است. با او، پس از اتمام کار در
دومین روز بازبینی فیلم های بخش
مسابقه بین الملل (شامگاه دوشنبه
28 آبان) به گفت و گو نشستیم.
جناب آقای هانیگان! در آغاز کار
در عرصه فیلم کوتاه،چه تصوری از
این حوزه داشتید؟
هنگامی که در سال 1986، همکاری
خود را با جشنواره کرک آغاز کردم،
این جشنواره علاوه بر فیلم بلند،
جوایزی هم برای فیلم کوتاه اختصاص
می داد. من در پی این بودم که در
این عرصه فعالیت کنم و بر این
باور بودیم که باید به فیلمسازان،
برای ساخت فیلم کوتاه، فرصت داد.
در گذر از این همه سال، به این
نتیجه رسیدم که فیلم کوتاه ساختن،
کاری ارزشمند و خاص است و ما اگر
به جشنواره می رویم؛ برای دیدن و
توجه کردن به فیلم های کوتاه است.
فیلمسازان این عرصه، پتانسیلی در
خود دارند و ما، سال به سال، در
آن مانور بیشتری داده و تخصصی تر
می شویم. هم اکنون، بخش فیلم
کوتاه جشنواره کرک، از سوی
جشنواره های فیلم کوتاه بسیار
مورد حمایت است و این حمایت، از
نوع معنوی است و نه حمایت مادی، و
به همین علت، بخش مهمی از جشنواره
کرک است.
و به دلیل همین اهمیت و حمایت بود
که سمپوزیوم فیلم کوتاه را برگزار
کردید؟
بله. ما ارتباط بسیار خوبی با
جشنواره های فیلم کوتاه دنیا
داریم. می دانید که رقابت از نوعی
که در جشنواره های فیلم بلند است،
در فیلم کوتاه با آن حس و حال
وجود ندارد. همه دوست دارند به
فیلم کوتاه کمک کنند و نظرشان این
است که فیلم کوتاه ارتقا پیدا کند
و به همین دلیل، همکاری می کنند.
فیلم کوتاه، یک اثر هنری بسیار
خاص است. زیرا این تناقض نمایی را
در خود پنهان دارد که در عین
داشتن محدودیت های مالی و تکنیکی
و فنی، بسیار خلاق است و جای
زیادی برای فکر و تخیل دارد.
معمولاً عرصه های فعالیت برای
فیلم کوتاه، آنچنان اقتصادی نیست.
شما در جشنواره کرک، با وجود
مشارکت دیگر جشنواره های فیلم
کوتاه، از نظر مالی چگونه به
تعادل می رسید؟
واقعیت این است که جشنواره کرک،
یک جشنواره دو قسمتی است. ما
بیشتر هزینه هایمان را در بخش
فیلم کوتاه، با پولی که از فیلم
های بلند به دست می آوریم، تأمین
می کنیم. علاوه بر آن، ما از سوی
خانه فرهنگ ایرلند هم حمایت می
شویم.
یک مشکل در حوزه فیلم کوتاه، به
پس از تولید و درواقع، به مرحله
نمایش و اکران آن مربوط است. شما
در این باره، با چه معضلاتی
رویارو هستید؟
درست است، البته موقعیت در سال
های اخیر کمی تغییر کرده است ولی
نمایش فیلم کوتاه، بیشتر در
جشنواره ها و به ندرت در سینماها
صورت می گیرد. با این حال، ما به
روش جدیدی رو آورده ایم و آن عرضه
فیلم کوتاه بر روی
DVD
است و با این روش و با استفاده از
منوی آن، می توان فیلم مورد نظر
را انتخاب کرد و دید. در سال
جاری، در جشنواره کرک، غرفه فروشی
ایجاد کردیم تا فیلم کوتاه دیگر
کشورها را بر روی
DVD
به مخاطبان بدهیم. فکر می کنیم که
بدین شیوه فرصتی برای دیدن فیلم
کوتاه و نقد آن فراهم می شود و
بهانه فقدان امکان نمایش و
بالتبع، نقد نکردن آن، از بین می
رود. ضمن آنکه، تا حدی، با فروش
آن، بحث اقتصادی را هم تأمین
کنیم.
آیا این فیلم ها خریدار خواهند
داشت؟
من فکر می کنم که اگر دایره توزیع
آن، فراتر از ایرلند باشد و از
طریق حتی اینترنت، در گستره بین
المللی توزیع شود، مشتری خواهد
داشت.
معمولاً چه تعداد فیلم به جشنواره
کرک می رسد؟
حدود بیش از دوهزار عنوان.
و هنگامی که با توجه به محدودیت
های زمان نمایش و مانند آن،
بسیاری از فیلم های متقاضی به
جشنواره راه نمی یابند، چه پاسخی
به فیلمسازان می دهید؟
پرسش بسیار خوبی را طرح کردید. ما
همیشه این مشکل را داریم که
فیلمسازان می آیند و می پرسند چرا
فیلمشان انتخاب نشده است، چه
ویژگی هایی در فیلم ارسالی نبوده
که پذیرفته نشد یا چه ویژگی هایی
باید داشته باشد و امثال این گونه
پرسش ها. اما به یاد داشته باشید
که انتخاب فیلم، همیشه یک کار
علمی و واجد قواعد و چارچوب
استاندارد نیست و بیشتر سلیقه ای
است.
از جشنواره تهران، چه شناختی
دارید؟
هنوز جشنواره را تجربه نکرده ام و
بسیار علاقه مندم که آغاز جشنواره
را ببینم و استقبال فیلمسازان را
شاهد باشم. ولی به هر صورت، دیده
ام که افرادی که در اینجا هستند،
بسیار مساعدت می کنند. از بعد
خارجی هم، جشنواره بسیار شناخته
شده ای است. حسن
]منظور
آقای حسن دزواره، مدیر امور بین
الملل انجمن سینمای جوانان است[
در شناساندن این جشنواره در دیگر
جشنواره ها، بسیار تلاش می کند و
حتی، خود من، در جشنواره کلرمون -
فران در فرانسه با وی آشنا شدم و
از جزئیات جشنواره تهران مطلع
گشتم و در همان سپس از من برای
جشنواره دعوت شد که با کمال
احترام آن را پذیرفتم.
|
